Τῷ αὐτῷ μηνί Γ΄, μνήμη τοῦ Ἁγίου Προφήτου Μαλαχίου.
Αὐτός ὁ θεῖος Προφήτης γεννήθηκε προερχόμενος ἀπό τήν φυλή τοῦ Λευΐ, σέ μέρος πού ὀνομάζεται Σοφερώ, κατά τά χρόνια ἐκεῖνα κατά τά ὁποῖα ἐπέστρεφαν οἱ Ἑβραῖοι στήν Ἱερουσαλήμ ἀπό τήν σκλαβιά τῆς Βαβυλῶνας. Ἀπό τότε ἀκόμη πού ἦταν νέος, ἀπέκτησε ζωή ἐνάρετη καί ἄριστη. Δέχθηκε τό ὄνομα Μαλαχίας (τό ὁποῖο ἑλληνικά ἑρμηνεύεται Ἄγγελος) γιά δύο λόγους: Πρῶτον διότι ἦταν ὡραῖος καί εὐπαρουσίαστος. Καί δεύτερον, διότι ὅσα προφήτευε αὐτός ὁ Προφήτης, ἀμέσως γίνονταν ἀληθινά διά μέσου θείου Ἀγγέλου, ὁ ὁποῖος τά ἔλεγε αὐτά σ’ αὐτόν. Καί τόν μέν Ἄγγελο δέν ἔβλεπαν οἱ ἀνάξιοι, ἀλλά μόνον οἱ ἄξιοι, ἐνῷ τήν φωνή του ὅλοι τήν ἄκουαν, καί οἱ ἄξιοι καί οἱ ἀνάξιοι.
Ἔζησε κατά τήν ἐποχή τοῦ Ἔσδρα[1] τετρακόσια χρόνια πρό τοῦ Χριστοῦ. Ἦταν λοιπόν, ὅπως ἀναφέραμε, στήν νεανική του ἡλικία ὡραῖος στήν ὄψι. Τό πρόσωπό του δέν ἦταν στρογγυλό, ἀλλά μακρύ καί τά γένειά του ἦταν «τρίχας συνεστραμμένας καί κυκλοειδεῖς», καί σάν κουρευμένα. Ἡ δέ κεφαλή του ἦταν πλατειά καί μεγάλη.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ μνήμη τοῦ Ἁγίου Μάρτυρος Γορδίου[2].
Αὐτός ἔζησε στά χρόνια τοῦ βασιλιᾶ Λικινίου, κατά τό ἔτος 314, καταγόμενος ἀπό τήν Καισάρεια τῆς Καππαδοκίας, στρατηγός καί εἶχε στίς διαταγές του περισσότερο ἀπό ἑκατό στρατιῶτες. Αὐτός λοιπόν μή ἀνεχόμενος νά βλέπη τήν παρρησία τῶν ἀσεβῶν εἰδωλολατρῶν καί νά ἀκούη τίς βλασφημίες, πού ἔλεγαν κατά τοῦ Χριστοῦ, ἀπομακρύνθηκε ἀπό τήν πόλι· καί ἀφοῦ ἀναχώρησε στά βουνά, ζοῦσε μέ τά θηρία καί ἄλογα ζῷα.
Ἐκεῖ λοιπόν ἡσυχάζοντας, ἄναψε ὁ ἀοίδιμος ἀπό τόν πόθο καί τόν ἔρωτα τοῦ Χριστοῦ. Καί ἀφοῦ δέχθηκε δύναμι ἀπό τόν Θεό καί θάρρος ἐναντίον τῆς πλάνης τῶν εἰδωλολατρῶν, ὥρμησε ἀπό τήν ἔρημο στήν πόλι σάν δυνατό λεοντάρι. Μπαίνοντας λοιπόν μέσα στήν ἀγορά καί τό θέατρο, κήρυξε τόν Χριστό.
Ἔτσι μέ τήν παρουσία του μετέστρεψε ὅλο τό πλῆθος τῶν παρευρισκομένων πρός τόν ἑαυτό του. Ἀλλά καί αὐτόν τόν ἄρχοντα τῆς πόλεως, πού βρισκόταν ἐκεῖ, τόν κατέπληξε μέ τήν παρρησία του. Γι’ αὐτό ἐκεῖνος θυμώνοντας ὑπερβολικά, διέταξε καί τοῦ ἀπέκοψαν τήν τιμία του κεφαλή. Καί ἔτσι ἔλαβε ὁ μακάριος τοῦ μαρτυρίου τόν στέφανο.
Μνήμη τοῦ Ὁσίου Πατρός ἡμῶν Πέτρου τοῦ Σημειοφόρου, τοῦ ἐν τῷ Ἁγίῳ Ζαχαρία τῆς Ἀτρώας κειμένου[3].
Ἄλλος Πέτρος πρόκριτος ὡράθη Πέτρος,
Σημεῖα ποιῶν ὡς ἐκεῖνος μυρία.
Οἱ Ἅγιοι Μάρτυρες Μήτηρ καί δύο Τέκνα πυρί τελειοῦνται.
Μητρός φλεγείσης, καί τά τέκνα πρός φλόγα,
Τετρυγότα τρέχουσιν ὡς στρουθοῦ τέκνα.
Ταῖς τῶν σῶν Ἁγίων Πρεσβείαις, Χριστέ ὁ Θεός, ἐλέησον ἡμᾶς.
[1] Δέν γράφεται σωστά στούς Συναξαριστές, τόσο τόν τυπωμένο, ὅσο καί στόν χειρόγραφο, ὅτι ὁ Προφήτης αὐτός ἔζησε στά χρόνια τῆς ἀναρχίας, πού συνέβη στόν καιρό τῶν Κριτῶν. Αὐτό εἶναι ψευδέστατο, ἐκτός ἄν ἐννοήση κανείς ὡς ἀναρχία τήν αἰχμαλωσία στήν Βαβυλῶνα, ὅταν οἱ Ἑβραῖοι ἀρχή καί βασιλεία δέν εἶχαν. Τό ὅτι ἔζησε στόν καιρό τοῦ Ἔσδρα, τό μαρτυρεῖ καί ὁ Ἀλέξανδρος στά Ἰουδαϊκά (σελ. σπδ΄). Γι’ αὐτό καί ὁ Ἱερώνυμος πίστεψε, ὅτι ὁ Μαλαχίας αὐτός εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Ἔσδρας, ὑπολογίζοντας ὡς ἕνα τούς δύο. Καί ὅτι ὠνομάσθηκε Μαλαχίας, δηλαδή ἄγγελος, ἐξ αἰτίας τοῦ προφητικοῦ του χαρίσματος καί ἐξ αἰτίας τοῦ λαμπροῦ καί ὑπέροχου βίου του.
Ἡ προφητεία του διαιρεῖται σέ τέσσερα κεφάλαια καί σέ αὐτά πολύ κατηγορεῖ τούς ἀθέμιτους γάμους. Παρόμοια καί τούς ἱερεῖς ἐκείνους, πού δείχνουν ἀμέλεια στίς ὑπηρεσίες καί λειτουργίες τοῦ Θεοῦ. Προφητεύει ἀκόμη καί τήν ἔλευσι τοῦ Χριστοῦ καί τήν ἔλευσι τοῦ Θεσβίτου Ἡλιοῦ.
Νά γνωρίζης ἀκόμη ὅτι οἱ τρεῖς Προφῆται, ὁ Ἀγγαῖος, ὁ Ζαχαρίας καί ὁ αὐτός ὁ Μαλαχίας, λέγονται Προφῆται τοῦ δευτέρου Ναοῦ, ἐπειδή ἔζησαν ὅταν ἔκτισε ὁ Ζοροβάβελ τόν δεύτερο Ναό μετά τήν αἰχμαλωσία τῆς Βαβυλῶνας. Προφήτευσε ὁ Μαλαχίας λίγα χρόνια μετά τόν Ἀγγαῖο καί Ζαχαρία, οἱ ὁποῖοι μέ τήν προτροπή τους ἔπεισαν τούς Ἰουδαίους νά ἀνακαινίσουν τόν Ναό.
[2] Αὐτόν τόν Μάρτυρα Γόρδιο τίμησε μέ ἐγκώμιο ὁ Μέγας Βασίλειος, τοῦ ὁποίου ἡ ἀρχή εἶναι· «Νόμος ἐστί φύσεως». (Σῴζεται στά ἔργα πού ἔχουν ἐκδοθῆ).
[3] Ὁ Πέτρος αὐτός ἴσως εἶναι ὁ Ἐπίσκοπος Ἄργους, ὁ ἀδελφός Παύλου τοῦ Κορίνθου, πού ἑορτάζει κατά τήν 27η Μαρτίου. Τῶν δύο τό Συναξάρι βλέπε στήν 3η Μαΐου.
Login