Τῷ αὐ­τῷ μη­νί KΖ΄, μνή­μη τῆς Ἁ­γί­ας Μάρ­τυ­ρος Μα­τρώ­νης τῆς ἐν Θεσ­σα­λο­νί­κῃ.

Εἰ­κά­δι ἑ­βδο­μά­τῃ θᾶ­νε Μα­τρώ­νη ἑνί εἱρ­κτῇ.

  Αὐτή ἦ­ταν ὑπηρέτρια μιᾶς γυ­ναί­κας Ἑ­βραί­ας, Παν­τίλ­λης ὀ­νο­μα­ζο­μέ­νης, ἡ ὁ­ποί­α ἦ­ταν σύ­ζυ­γος ἑ­νός ἀρ­χι­στρά­τη­γου στήν πό­λι τῆς Θεσ­σα­λο­νί­κης. Ὅ­ταν δέ ἡ κυ­ρία της ­πή­γαι­νε στήν Συ­να­γω­γή τῶν Ἑ­βραί­ων, τήν ἀκολου-θοῦσε μέν καί ἡ Μα­τρώ­να, μέ­σα ὅ­μως στήν Συ­να­γω­γή δέν ἔμ­παι­νε, ἀλ­λά ἐπέστρεφε καί ­πή­γαι­νε στήν Ἐκ­κλη­σί­α τῶν Χρι­στια­νῶν. Ἐ­πει­δή ὅμως ­φα­νε­ρώ­θηκε στήν κυ­ρία της αὐτό πού ἔκαμνε, γι’ αὐτό δάρθηκε ἀνελέητα ἡ μα­κά­ρια καί ­κλεί­σθηκε μέ­σα σέ φυ­λα­κή. Στήν συνέχεια βγαίνει ἀ­πό τήν φυ­λα­κή καί πά­λι δέρ­νε­ται καί πά­λι κλείν­ε­ται στήν φυ­λα­κή. Ἐ­κεῖ λοιπόν, ἀφοῦ πέρασε πολλές ἡμέρες, πα­ρέ­δω­σε τήν ψυ­χή της στά χέρια τοῦ Θεοῦ. Λέ­νε μάλιστα, ὅ­τι τό ἅ­γι­ό της λεί­ψα­νο ἐν­τα­φι­ά­σθηκε μέ τιμή. Ἡ δέ κυ­ρία της Παν­τίλ­λα γλύ­στρι­σε ἐ­πά­νω ἀ­πό τό τεῖ­χος καί ἔ­πε­σε κά­τω σέ ἕ­να πιθάρι, ὅ­που χύ­νε­ται ὁ μοῦ­στος καί ἐ­κεῖ κα­τέ­στρε­ψε τήν ζω­ή καί ἔ­λα­βε, πρός τό πα­ρόν, τήν ἀντάξια κα­τα­δί­κη ἀπό τόν Θεό.