Ἡ Ἁγία αὐτή καί καλλίνικος Μάρτυς Εὐφημία ἦταν στά χρόνια Διοκλητιανοῦ καί Πρίσκου ἀνθύπατου Ρώμης, κατά τό ἔτος 288, κατα γόταν δέ ἀπό τήν Χαλκηδόνα. Ὁ πατέρας της λεγόταν Φιλόφρονας, ἐνῶ ἡ μητέρα της λεγόταν Θεοδοσιανή. Αὐτή λοιπόν, ἀφοῦ συκοφαντήθηκε ὅτι ὡμολογοῦσε τόν Χριστό, τιμωρήθηκε μέ τροχούς καί μέ φωτιά, παρόμοια καί μέ μηχανές καί τρόπους ἄλλων βασάνων. Κατόπιν παραδόθηκε στά θηρία, γιά νά τήν φᾶνε, παρέμεινε ὅμως ἀπό αὐτά ἀβλαβής. Κατόπιν, ἐπειδή δαγκώθηκε λίγο ἀπό μία ἀρκούδα καί ἀφοῦ προσευχήθηκε, παρέδωσε τήν ψυχή της στά χέρια τοῦ Θεοῦ μέσα στό θέατρο. Τό δέ τίμιο λείψανό της τοποθετήθηκε μέσα σέ ἕνα κιβώτιο.
Καί βλέπε ἐκτενέστερα τό Συναξάρι της κατά τήν 16η Σεπτεμβρίου. Μετά ὅμως ἀπό παρέλευσι χρόνων πολλῶν, ὅταν μεγάλωσε ἡ εὐσέβεια στόν κόσμο, τότε ἔγινε τό ἑξῆς τεράστιο θαῦμα στίς ἡμέρες τοῦ Θεοδοσίου τοῦ μικροῦ, κατά τό ἔτος 410. Ἕνας Μοναχός καί Ἱερέας, Εὐτυχής λεγόμενος, ἔγινε ἀρχηγός αἱρέσεως. Διότι ἔλεγε ὁ φρενοβλαβής, ὅτι ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός ἔχει μία μόνη φύσι, τήν τῆς θεότητας δηλαδή, καί μία μόνη ἐνέργεια, τήν τῆς θεότητας, πού καθαιρέθηκε ἀπό τόν Ἅγιο Φλαβιανό τόν Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως. Ὁ δυστυχής Εὐτυχής χρησιμοποιῶντας ὡς μέσα καί ὄργανα τούς ἄθεους εὐνούχους τοῦ βασιλιᾶ, δέν ἔπαυε νά προξενῆ ταραχές στήν Ἐκκλησία καί νά στήνη ἐνέδρες μέχρι τόν καιρό πού πέθανε ὁ βασιλιάς Θεοδόσιος. Καί ὅταν ὁ Μαρκιανός βασίλευσε μαζί μέ τήν Πουλχερία, πρόσταξε νά γίνη Οἰκουμενική Σύνοδος στήν Χαλκηδόνα, κατά τό ἔτος 451. Ἔτσι συγκεντρώθηκαν ἑξακόσιοι τριάντα Ἐπίσκοποι. Ἔκαναν δέ καί οἱ δύο πλευρές, τῶν Ὀρθοδόξων δηλαδή καί τῶν κακοδόξων Μονοφυσιτῶν, δύο τόμους, δηλαδή βιβλία. Καί ἀφοῦ ἄνοιξαν τό κιβώτιο (σεντοῦκι), πού περιεῖχε τό τίμιο λείψανο τῆς Ἁγίας Εὐφημίας, ἐναπέθεσαν τά βιβλία ἐπάνω στό στῆθος της σφραγισμένα.
Ὕστερα λοιπόν ἀπό ὡρισμένες ἡμέρες, ἀφοῦ τά ἄνοιξαν, εἶδαν καί ἐξεπλάγησαν. Διότι εἶδαν τόν μέν τόμο τῶν αἱρετικῶν ριγμένο κατά γῆς, κάτω στά πόδια τῆς Ἁγίας, ἐνῶ τόν τόμο τῶν Ὀρθοδόξων, πού περιέχει τόν ὅρο καί τήν ἀπόφασι τῆς ἁγίας Συνόδου, τόν εἶδαν πού τόν κρατοῦσε ἡ Μάρτυς στίς ἀγκάλες της. Μέ αὐτό πού ἔγινε θαύμασαν ὅλοι γιά τό τόσο μεγάλο θαῦμα. Καί οἱ μέν Ὀρθόδοξοι στηρίχθηκαν στήν πίστι καί δόξασαν τόν Θεό, ὁ ὁποῖος καθημερινά τελεῖ μεγάλα καί παράδοξα γιά τήν ἐπιστροφή καί διόρθωσι τῶν πολλῶν. Οἱ δέ αἱρετικοί Μονοφυσῖτες, καταντροπιάσθηκαν. Τελεῖται δέ ἡ τῆς Ἁγίας αὐτῆς Εὐφημίας Σύναξις καί ἑορτή στόν μαρτυρικό Ναό, πού βρίσκεται στήν τοποθεσία, πού λέγεται τοῦ Ἀντίοχου, κοντά στόν Λαῦσο


Login