Ὁ Ἅγιος Μάρτυς Μαρῖνος ξίφει τελειοῦται

Τμη­θείς Μα­ρῖνος ἐ­κτέ­μνει κά­ραν πλά­νης,

Καί σύν κε­φα­λῇ τῶν ὅ­λων Χρι­στῷ μέ­νει.

* Αὐ­τός ὁ Ἅ­γιος ἦ­ταν ἀ­πό τούς προ­γό­νους του Χρι­στια­νός× βλέ­πον­τας ὅ­μως τούς εἰ­δω­λο­λά­τρες νά προ­σφέ­ρουν θυ­σί­ες, ὄ­χι μό­νο σέ ἀν­θρώ­πους, ἀλ­λά καί στά ἑρ­πε­τά καί σι­χα­με­ρά ζῳ­ύ­φια, ἄ­να­ψε ἀ­πό τόν θε­ϊ­κό ζῆ­λο καί σέ και­ρό, ­πού οἱ Ἕλ­λη­νες ἔ­κα­μναν ἑ­ορ­τή στά ἄ­ψυ­χα εἴ­δω­λα, ὥρ­μη­σε καί κα­ταγ­κρέ­μι­σε τόν βω­μό καί κα­τα­πά­τη­σε τίς θυ­σί­ες πού γί­νον­ταν σ’ αὐ­τόν, τόν δέ ἑ­αυ­τό του ὠ­νό­μα­σε Χρι­στια­νό. Ἀ­μέ­σως  συ­νε­λή­φθη ἀ­πό τούς εἰ­δω­λο­λά­τρες, οἱ ὁ­ποῖ­οι ἀρ­χι­κά μέν ἔ­δει­ραν τόν Ἅ­γιο μέ χον­τρά ρα­βδιά καί σύν­τρι­ψαν μέ πέ­τρες τό στό­μα καί τά δόν­τιά του καί τόν ἔ­συ­ραν ἀ­πό τίς τρί­χες τῆς κε­φα­λῆς. Ἔ­πει­τα, ἀ­φοῦ τόν ἔ­δε­σαν, τόν πα­ρέ­δω­σαν στόν ἄρ­χον­τα, ἀ­πό τόν ὁ­ποῖ­ο, ἀ­φοῦ βα­σα­νί­σθη­κε πο­λύ, τε­λευ­ταῖ­α ἀ­πο­κε­φα­λί­σθη­κε καί ἔ­τσι ἔ­λα­βε ὁ μα­κά­ριος τοῦ μαρ­τυ­ρί­ου τόν στέ­φα­νο.