Τῷ αὐ­τῷ μη­νί IΓ΄, ἡ ἀ­να­κο­μι­δή τοῦ λει­ψά­νου τοῦ ἐν Ἁ­γί­οις πα­τρός ἡμῶν Νι­κη­φό­ρου Πα­τρι­άρ­χου Κων­σταν­τι­νου­πό­λε­ως.

Ἀφοῦ καθαιρέθηκε ἀ­πό τόν θρό­νο τῆς Κων­σταν­τι­νου­πό­λε­ως ὁ ψευ­δο­πα­τρι­άρ­χης, μᾶλ­λον μαν­τι­άρ­χης Ἰ­ω­άν­νης, ὁ πα­ρά­νο­μος, ἀ­νέβηκε στόν θρό­νο της ὁ ἁ­γι­ώ­τα­τος Πα­τρι­άρ­χης Με­θό­δι­ος, κατά τό ἔτος 843, ὁ ὁ­ποῖ­ος μα­ζί μέ τά ἄλ­λα ­του κα­τορ­θώ­μα­τα, ­κα­τώρ­θω­σε καί αὐτό, καί εἶ­πε τά ἑξῆς λό­για στούς βα­σι­λεῖς Μι­χα­ήλ καί Θε­ο­δώ­ρα τήν μη­τέ­ρα του∙ «Δέν εἶ­ναι δί­και­ο νά μή φερ­θῆ μέ­σα στήν Κων­σταν­τι­νού­πο­λι τό τί­μι­ο καί ἱ­ε­ρό λεί­ψα­νο τοῦ αἰ­δέ­σι­μου καί πα­νό­σι­ου «ἐν Πα­τρι­άρ­χαις» Νι­κη­φό­ρου, ὁ ὁ­ποῖ­ος γιά τήν Ὀρ­θό­δο­ξη καί ἀ­μώ­μη­τη πί­στι ἐ­ξω­ρί­σθηκε ἀ­πό τόν πα­τρι­αρ­χι­κό θρό­νο καί ­τε­λεί­ω­σε τήν ζω­ή του στήν ἐ­ξο­ρί­α».

Ἀφοῦ λοιπόν πείσθηκαν στά λόγια αὐτά οἱ ἀ­νω­τέ­ρω βα­σι­λεῖς, ἀμέσως ἔ­στει­λαν ἀν­θρώ­πους, γιά νά φέ­ρουν τό λεί­ψα­νο τοῦ Ἁ­γί­ου. Μα­ζί δέ μέ αὐ­τούς ­πῆ­γε καί αὐ­τός ὁ ἴ­διος Πα­τρι­άρ­χης Με­θό­δι­ος καί μαζί μέ αὐτόν ­πῆ­γαν καί Ἱ­ε­ρεῖς καί Μο­να­χοί. Βρίσκοντας ὅμως τό τί­μι­ο τοῦ Ἁ­γί­ου λεί­ψα­νο ὅ­λο ἄ­φθαρ­το καί διαφυλαγμένο ὁ­λό­κλη­ρο στό διάστημα τῶν δέκα ἐννέα ἐτῶν, τό ἔ­βα­λαν μέ­σα στό βα­σι­λι­κό κάτεργο καί τό ἔ­φε­ραν στήν Κων­σταν­τι­νού­πο­λι μέ λαμ­πά­δες καί ὕ­μνους πνευ­μα­τι­κούς.

Ὅ­ταν τό κά­τερ­γο ­περνοῦσε τό πέ­ρα­μα τῆς ἀ­κρο­πό­λε­ως, τό­τε ὁ βα­σι­λιάς καί ὅ­λη ἡ Σύγ­κλη­τος βα­στῶν­τας λαμ­πά­δες στά χέρια, προ­ϋ­παν­τοῦ­σαν τό ἅ­γι­ο λεί­ψα­νο καί τό ἀσπά­ζον­ταν. Στήν συνέχεια, ἀφοῦ τό σήκωσαν ἐ­πά­νω στούς ὤ­μους τους, τό ἀπόθεσαν στήν Με­γά­λη Ἐκ­κλη­σί­α. Ἐ­κεῖ δέ ἀφοῦ ἔκαναν ἀ­γρυ­πνί­α, τό πρω­ί τό ­πῆ­ραν πά­λι στούς  ὤ­μους  τους  καί τό  ἔ­φε­ραν  στόν Να­ό  τῶν  Ἁ­γί­ων  Ἀ­πο­στό­λων  τῶν  με­γά­λων, κα­τά   τήν  13^η αὐτή  τοῦ  πα­ρόν­τος   μη­νός , ἡμέρα  κα­τά  τήν ὁ­ποί­α ­πῆ­γε καί στήν ἐ­ξο­ρί­α. Τε­λεῖ­ται δέ ἡ Σύ­να­ξι στούς ἀνωτέρω μεγάλους Ἁ­γί­ους Ἀ­πο­στό­λους[1].