Αὐτός καταγόταν ἀπό τήν Ἀρμαθαίμ Σιφά, ἀπό τό βουνό τοῦ Ἐφραίμ, καί ἦταν υἱός τοῦ Ἐλκανᾶ καί τῆς Ἄννης τῆς Προφήτιδας. Ὁ δέ Ἐλκανά εἶχε δύο γυναῖκες, ἀπό τίς ὁποῖες ἡ μέν μία ὠνομαζόταν Ἄννα, ἡ δέ ἄλλη Φεννάνα. Καί ἡ μέν Φεννάνα εἶχε παιδί, ἐνῶ ἡ Ἄννα δέν εἶχε. Ἀνέβηκε λοιπόν ὁ Ἐλκανά μαζί μέ τήν γυναίκα του τήν Ἄννα στόν τόπο Σηλώμ, ὅπου ἦταν τότε ἡ Σκηνή καί ἡ Κιβωτός. Ἐκεῖ δέ ἦταν καί ὁ ἱερέας ὁ Ἠλεί, καί οἱ δύο υἱοί του, ὁ Ὀφνεί καί ὁ Φινεές. Ὁ Κύριος ὅμως ἀπέκλεισε τήν μήτρα τῆς Ἄννας καί δέν γεννοῦσε παιδί. Καί ἔτσι ἐξ αἰτίας αὐτοῦ λυποῦσε τήν Ἄννα ἡ ἀντίζηλή της ἡ Φεννάνα. Ἡ Ἄννα προσευχήθηκε στόν Θεό μέ πόνο καρδιᾶς καί γι’ αὐτό τήν θυμήθηκε ὁ Θεός καί γέννησε υἱό, τόν μέγα αὐτόν Προφήτη Σαμουήλ, (τό ὁποῖο ἑρμηνεύεται Θεαίτητος) καί τόν ἀφιέρωσε στόν Θεό ἡ μητέρα του. Ἔτσι, ὅταν μεγάλωσε στήν ἡλικία, λειτουργοῦσε στόν Θεό καί ἔγινε μεγάλος Προφήτης. Ὁ δέ Ἠλεί καί οἱ υἱοί του συντρίφθηκαν ἀπό τήν ὀργή τοῦ Κυρίου καί ἐξαφανίσθηκαν, ἐπειδή ἐξώργιζαν τόν Θεό. Καί ἔκρινε ὁ Σαμουήλ τόν λαό τοῦ Ἰσραήλ σέ ὅλες τίς ἡμέρες τῆς ζωῆς του καί δῶρα ἀπό κανέναν δέν πῆρε. Αὐτός ἔχρισε τόν Σαούλ βασιλέα, τό ἴδιο καί τόν Προφήτη Δαβίδ. Καί ὅταν ἔφθασε σέ βαθειά γηρατειά καί ἔγινε πλήρης ἡμερῶν, πέθανε. Πρόλαβε τήν σάρκωσι τοῦ Χριστοῦ χίλια τριανταπέντε χρόνια καί προφήτευσε σαράντα χρόνια[1].
[1] Σημείωσε, ὅτι ὁ Προφήτης αὐτός Σαμουήλ συνέγραψε τήν πρώτη καί τήν δεύτερη τῶν Βασιλειῶν. Γι’ αὐτό καί τά δύο αὐτά βιβλία πού ἀριθμοῦνται ὡς ἕνα ἀπό τούς Ἑβραίους, ὀνομάζονται Σαμουήλ. Τό δέ κέρατο τοῦ Σαμουήλ, μέσα στό ὁποῖο ὑπῆρχε τό ἔλαιο τοῦ χρίσματος, μέ τό ὁποῖο ἔχρισε τόν βασιλέα Δαβίδ, βρισκόταν στήν Κωνσταντινούπολι, στήν Μονή πού ἀπεκαλεῖτο Μυριοκέρατο, καί βλέπε σελ. 1152 τῆς Δωδεκαβίβλου.
Login